آیا محصولی را پیدا نکردید که مناسب شما باشد؟
برای دریافت آخرین اخبار با ما تماس بگیرید.
شوک ها و تعلیق در مکالمات روزمره به جای هم استفاده می شوند، اما دو چیز بسیار متفاوت را توصیف می کنند. یکی یک سیستم کامل است. دیگری یک جزء واحد درون آن است. در نظر گرفتن آنها به عنوان مترادف منجر به مشکلات تشخیص نادرست، تعویض قطعات اشتباه و سردرگمی های غیر ضروری زیادی در تعمیرگاه می شود.
سیستم تعلیق کل شبکه اجزایی است که چرخ های وسیله نقلیه شما را به قاب آن متصل می کند - فنرها، کمک فنرها، بازوهای کنترلی، بوش ها، میله های ضد غلت و غیره. کمک فنرها (که معمولاً "شوک" نامیده می شوند) تنها یک قطعه از آن شبکه هستند. هر خودرو دارای سیستم تعلیق است. همه سیستم های تعلیق از یک نوع کمک فنر استفاده نمی کنند. این تمایز ارزش درک کردن را قبل از صرف هزینه برای تعمیرات دارد.
سیستم تعلیق یک وسیله نقلیه سه کار را به طور همزمان انجام می دهد: وزن وسیله نقلیه را تحمل می کند، انرژی ناشی از نواقص جاده را قبل از رسیدن به کابین جذب می کند و لاستیک ها را همیشه در تماس با سطح جاده نگه می دارد. هر یک از این سه عملکرد را از دست بدهید و با مشکل مدیریت مواجه خواهید شد - یا مشکل ایمنی.
اجزای اصلی که یک سیستم تعلیق را تشکیل می دهند عبارتند از:
هر یک از این قسمت ها را بردارید یا نادیده بگیرید و سیستم به طور کلی خراب می شود - حتی اگر کمک فنرها کاملاً خوب باشند. به همین دلیل است که شکایتی مانند «سوار من احساس ناخوشایندی میکند» میتواند به همان راحتی به یک فنر فرسوده اشاره کند که یک شوک از کار افتاده. برای وسایل نقلیه ای که تحت بارهای سنگین کار می کنند، مانند کامیون های تجاری، این وابستگی متقابل اهمیت بیشتری دارد. به درستی مهندسی شده است کمک فنرهای تعلیق طراحی شده برای وسایل نقلیه تجاری باید بار کامل سیستم را در نظر بگیرد، نه فقط نیاز میرایی را به صورت مجزا.
کمک فنر یک دستگاه میرایی هیدرولیکی است. وظیفه آن جذب شوک اولیه نیست - این کاری است که فنر انجام می دهد - بلکه کنترل اتفاقات بعدی است. پس از فشرده شدن فنر بر روی یک دست انداز و آزاد شدن آن انرژی ذخیره شده، کمک فنر از برگشت مکرر آن به عقب جلوگیری می کند. این کار را با فشار دادن روغن به داخل روزنههای کوچک داخل یک سیلندر مهر و موم شده انجام میدهد و انرژی جنبشی را به گرما تبدیل میکند که در هوای اطراف پخش میشود.
هرچه تعلیق سریعتر حرکت کند، شوک مقاومت بیشتری ایجاد می کند. این واکنش حساس به سرعت همان چیزی است که به کمک فنر اجازه می دهد تا یک چاله کم عمق و یک گذرگاه راه آهن تیز را به طور بسیار متفاوت مدیریت کند - به طور خودکار، بدون هیچ ورودی راننده. برای نگاهی عمیق تر به مکانیک هیدرولیک پشت این فرآیند، نگاه کنید کمک فنر چیست و چگونه کار می کند .
شوک ها ساختاری نیستند. آنها وزن وسیله نقلیه را تحمل نمی کنند - فنرها این کار را انجام می دهند. خودرویی با کمک فنر خراب هنوز هم میتواند رانندگی کند، هرچند ضعیف. ماشینی که فنرهایش شکسته است اصلا نمی تواند خودش را نگه دارد. با توجه به تفکیک AAA در مورد تفاوت شوک ها و استرات ها شوک ها اجزای منفرد سیستم تعلیق هستند در حالی که پایه ها یک عنصر ساختاری اصلی خود شاسی هستند - تمایزی که هم بر قابلیت تعمیر و هم بر هزینه تعویض تأثیر می گذارد.
| ویژگی | ضربه گیر | استرات |
|---|---|---|
| نقش ساختاری | هیچ - فقط میرایی | بله - بخشی از ساختار شاسی |
| وزن خودرو را پشتیبانی می کند | خیر | بله (حاوی فنر) |
| تراز چرخ ها را تحت تاثیر قرار می دهد | حداقل | مستقیما |
| فضای مورد نیاز | بیشتر (به فنر جداگانه نیاز است) | کمتر (بهار یکپارچه) |
| پیچیدگی جایگزینی | پایین تر | بالاتر |
| مشترک در | محورهای عقب، کامیون های سنگین، تریلرها | محورهای جلو، خودروهای دیفرانسیل جلو |
در کاربردهای خودروهای تجاری سنگین، کمک فنرهای مستقل انتخاب غالب باقی میمانند، زیرا بارهای ساختاری درگیر برای مجموعههایی از نوع استرات بسیار زیاد است. کمک فنر شاسی کامیون های سنگین به طور خاص برای رسیدگی به این نیازها، با ویژگی های میرایی تنظیم شده برای بارهای متغیر و چرخه های عملیاتی طولانی، طراحی شده اند.
مشکل اصطلاحات ریشه های مختلفی دارد. در صحبتهای معمولی، مکانیکها و رانندگان به طور یکسان معمولاً وقتی منظورشان کل سیستم تعلیق است، «شوک» میگویند. عباراتی مانند "من به شوک های جدید نیاز دارم" اغلب به معنای "سواری من خراب شده است" است - که می تواند شامل فنرها، بوش ها یا پایه ها باشد تا کمک فنرها.
Struts لایه دیگری از سردرگمی را اضافه می کند. استرات همان عملکرد میرایی یک کمک فنر را انجام می دهد، اما همچنین جایگزین بازوی کنترل بالایی می شود و به عنوان یک نقطه محوری ساختاری برای فرمان عمل می کند. بسیاری از خودروهای سواری دیفرانسیل جلو از فنر در جلو و کمک فنرهای معمولی در عقب استفاده می کنند. از دو راننده در مورد شوکهایشان بپرسید، یکی ممکن است به ستونها اشاره کند در حالی که دیگری کمک فنرهای سنتی را توصیف میکند - و هر دو از نظر فنی بخشی از سیستم تعلیق هستند.
همچنین شایان ذکر است که کمک فنرها منحصر به سیستم تعلیق چرخ خودرو نیستند. کاربردهای کمک فنر بدون تعلیق شامل پایههای کابین، دمپرهای صندلی، گیرههای تریلر و تجهیزات صنعتی - زمینههایی که عملکرد میرایی مورد نیاز است اما سیستم تعلیق سنتی وجود ندارد. این تطبیق پذیری این نکته را تقویت می کند: کمک فنر ابزاری است که می تواند در داخل یا خارج سیستم تعلیق خودرو نصب شود.
از آنجایی که سیستم تعلیق چندین جزء دارد، علائم سایش همیشه به یک قسمت اشاره نمی کند. گفته می شود، برخی از الگوها ارزش دانستن دارند.
به عنوان یک قانون کلی، کمک فنرهای خودروهای سواری باید هر 50000 مایل بازرسی شوند. کاربردهای تجاری و سنگین به دلیل تنش اضافی تغییرات بار و شرایط جاده نیاز به بررسی های مکرر دارند. درک اینکه چگونه سیستم کامل تحت بار رفتار می کند ضروری است - به عنوان مثال، نقش سیستم تعلیق در شاسی کامیون های سنگین فراتر از راحتی سواری است و شامل توزیع بار، حفاظت از بار و پایداری ترمز می شود. برای تفصیل تفصیلی این مسئولیت ها، نگاه کنید به نحوه عملکرد سیستم تعلیق در شاسی کامیون های سنگین .
اگر مطمئن نیستید که آیا با مشکل کمک فنر یا سیستم تعلیق گستردهتر روبرو هستید، ایمنترین روش، بازرسی کامل به جای تعویض کورکورانه قطعات جداگانه است. این دو سیستم به هم متصل هستند - و رفع مشکلی که فقط به یک جزء میپردازد ممکن است علت اصلی را دست نخورده باقی بگذارد.